El sindicalismu comprometíu col l´autodeterminación y escontra la represión

El 1 d’ochobre del añu 2017 el pueblu catalán exerció’l drechu d’autodeterminación que yá entamó fae años. Dende les consultes populares que entamaron en el 2009, pasando pela consulta del 9 de payares de 2014 o les 18 vegaes que se pidió al Estáu la posibilidá de facer un referéndum.

Los sindicatos firmantes tuvimos al lláu del pueblu catalán pa defender el drechu a decidir llibremente’l so futuru.

Los sindicatos soberanistes catalanes afalaron les fuelgues del 3 d’Ochobre y el 8 de Payares, lo mesmo pa meyorar les condiciones de vida de la clase trabayadora que pa defender les sos llibertaes sociales y llaborales.

L’aparatu del Estáu Español tá desendolcando una ofensiva represiva escontra estremaos seutores del movimientu pa l’autodeterminación de Catalunya: representantes políticos, activistes de l’ANC, Òmnium o de los CDRs. Dalgunes d’estes persones lleven práuticamente un añu en prisión ensin xuiciu, otres nel exiliu. Poro, la represión nun acaba equí, docentes, bomber@s, artistes tamién son persiguíes col únicu oxetivu de xenerar miéu pa asina intentar aplacar el movimientu pa l’autodeterminación de Catalunya.

El sindicalismu tamién vién sufriendo y sufre represión cuando llucha, Bodalo, Alfon, Sidil, Molero y munches otres y otros son sindicalistes encarcelaos por defender los drechos. Ye por ello que sabemos que si l’Estáu ye quien a imponer la so represión nun sitiu siéntese con más fuerza pa reprimir n’otru, sobre too cuando se vién intensificando la complicidá ideolóxica de cierta izquierda política. Si la ofensiva represiva y el retayu de drechos se consolida en Catalunya, acabará normalizándose tamién nel restu l’Estáu, motivu pol que tenemos que defender ensin fisuras el drechu a fuelga y la fin de la persecución de quienes lu exercieron la pasada seronda en Catalunya.

Dende los sindicatos firmantes solidarizámonos coles persones preses, exiliaes y persiguíes, tamién coles sos families, seres queríos y compañeres d’organización. Desiximos la so llibertá y la fin de la so persecución.
Güei, cuando se avera l’aniversariu del 1 d’Ochobre les organizaciones firmantes reafirmámonos no que yá dicíemos fae un añu:

El drechu al votu ye un drechu fundamental pa cualesquier sociedá que quiera resolver democráticamente cualesquier conflictu de forma xusta y participativa.

1. El conflictu político abiertu ente Catalunya y l’Estáu Español namás puede resolvese al traviés d’un referéndum onde’l pueblu catalán pueda decidir llibremente’l so futuru políticu.

2. Fueron les negatives continues del Estáu Español a entamar un procesu que acabe nun referéndum pactáu en Catalunya les que obligaron al Parlament de Catalunya a convocar de forma unillateral un referéndum d’autodeterminación el 1 d’ochobre de 2017.

3. En dengún casu puede ser la vía de la prohibición, la represión o la xudicialización la rempuesta que dea’l Gobiernu del Estáu Español a los deseos de llibertá del pueblu catalán.

Como sindicatos somos conscientes de que la llucha de la clase trabayadora de Catalunya poles llibertaes ye una llucha central pa romper cola monarquía y el restu de franquismu que nun fueron eliminaos mientres la transición.

Comprometémonos a acompañar esta llucha dende’l nuesu territoriu y nos centros de trabayu.

La solución del conflictu en Catalunya pasa namás pol respetu a la voluntá del pueblu catalán.

Barcelona, 10 de setiembre de 2018